B.1 PUNTA BEGOÑA, DUELA 100 URTE
Begiratzen hasi eta Bilboko itsasadarrean dauden portuko eraikin harrigarriak ikustean zaila da irudikatzea garai batean paisaia hau lasaia izan zela eta ia urbanizatu gabe zegoela, badia bat zela. Azkenaldian izan duen aldaketaren jatorrian gizakia dago eta, batez ere, historiako gertakari bat: Bilboko itsasadarraren ezkerraldean, Trianoko mendietan, dauden burdin-aztarnategi garrantzitsuen ustiaketa eta jarduera honek ekarri zituen ondorioak.
Ordura arte itsasadarrean nabigatzea zaila zenez, 1877an Portuko Obren Batzordea sortu zen, itsas-inguru hau eraldatzeko lanik handienak kudeatu zitzan. Horrela sortu ziren kaiak, kontrakaiak, olatu-hormak eta portuko gainerako egiturak eta horiek guztiek kolonizatu dute egungo eszena; aldi berean, erabilera berriak ezarri ziren eta ibaiaren bi aldeen arteko polarizazioa etorri zen: ezkerraldean jarduera industriala zegoen eta eskuinaldean burgesiak bere egoitzak egin zituen, negozioetatik gertu baina, aldi berean, negozio horien ondoriozko oztopoetatik urrun.
Getxo itsasoari lotutako aisiaren erreferente bihurtu zen Europan, tradizio ingelesaren antzera.
Testuinguru honetan erosi zituen familia horietako baten oinordekoak lursail bikain batzuk. Alde batera utzi zituen Neguriko beheragoko eremuek berez zuten babesa eta Bilbotik Areetara trenez zegoen lotura erraza eta puntaren punta aukeratu zuen, itsasoan gehien sartzen zen muturra, garai batean Bilbo itsasoko erasoetatik defendatzeko sistemaren gotorleku militarra egon zen tokia. Toki estrategikoa lurraldearen azken aldaketak ulertzeko ez ezik, antzinatik gaur egunera paisaiak izandako eboluzioa ulertzeko ere.
Inguru horietan ibiltzera eta bertako historiara gerturatzera gonbidatzen zaituztegu.
Ibaiazabal itsasadarraren ikuspegia Enekuri gainetik, d/g. Iturria: Bilboko Portuko Agintaritzaren Artxiboa
Punta Begoña Galerien ikuspegia
Abraren bokalea, Evaristo Churruca kaitik, d/g. Iturria: Bilboko Portuko Agintaritzaren Artxiboa



